او می آید
اللهم عجل لولیک الفرج
امام زمان من، از فرزندان پدر یتیمان کوفه، حضرت علی علیه السلامه. مگه امام زمان من به همون اندازه مهربان و رحیم نیست؟ مگه به همون اندازه کریم و بخشنده نیست؟ مگه امام زمان من مثل پدرانش، با معتقدانش مهربان و با دشمنانش در ستیز نیست؟ مگه به دعای ایشون نیست که درد و رنجم بر طرف می شه، زخم هام التیام پیدا می کنه، بلاها از من ـ بدون اینکه متوجه باشم ـ دور می شه؟ مگه همیشه مثل یک پدر دلسوز و مادر مهربون به فکرم نیست؟ اصلا مگه به خاطر وجود نازنین ایشون نیست که زمین و زمان برقراره؟ پس چرا نباید به همون اندازه که یتیمان کوفه، امام زمانشون رو دوست داشتند، من هم امام زمانم رو دوست داشته باشم؟ من می تونم دوستش داشته باشم،نه؟! آره، چرا که نه. تا حالا هم حتما دوستش داشتم و خودم خبر ندارم. آخه مگه می شه کسی دوستت داشته باشه، همیشه به فکرت باشه و برات دعا کنه، اون وقت تو دوستش نداشته باشی؟! نه واقعا می شه؟!
| Design By : Night Skin |
آنگاه كه دلتنگ ما شدي، وقتي سراغ ما را در دل جستي، آن زمان كه دستان بيرحم بغض، گلويت را فشرد و هر هنگام پاكي احساست ما را طلب كرد، دستهاي ياس بردار و ببوي و از حرير گلبرگهايش، قامت ساقههايش و دفتر گلبرگهايش بخوان نام ما را؛
بخوان نام ما را از ياس:
"سلام علي آل يس..."
LinkDump
